I am keeping tab of Blessy's movies ever since he had debuted with 'Kaazhcha' as director. Quite marred by a blemish of his career named 'Calcutta News', I expected a lot from his last venture - "Bhramaram". Bhramaram opens well with Mohanlal landing in the doorsteps of Suresh Menon's residence at Coimbatore and the intention of his visit is shrouded with mystery, told superbly without giving out the suspense. When his real identity is revealed towards the intermission we expect the movie to be a road movie as promoted in pre-release phase. But Blessy lets down his fans completely with a script ladened with potholes as the movie meanders meaninglessly and even the climax, even though stunning, is cliched. What saves the movie is the visual sheen lended by the superb frames / composition by cinematographer Ajayan Vincent and to the best he is the only soul to be benefitted from this movie. Mohanlal as a destiny battered individual is endearing and makes sure that his role - Shivan Kutty is in safe hands. The 'Bhramaram' (buzz of the bee) is used as the metaphor for Shivan Kutty's inner turmoil / violent streak and is shown unsettled towards the closing credits, which is fairly a normal ending. Barring Mohanlal, the only actor from the cast who catches your attention is VG Muralikrishnan as Dr. Alex. Bhumika Chawla & the child artiste fails to make the required impact in the flashback scenes. Talented Lakshmi Gopalswamy has nothing to do. Sadly I could see the quality of the director following a downward curve since his maiden venture. - 110 readers for this review!!!
இம்முறை சென்னை புத்தக கண்காட்சியில் நான் அதிகம் வாங்கியது ரவீந்த்ரநாத் தாகூரின் படைப்புக்களின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்புக்கள். (இம்முறை சென்னை புத்தக கண்காட்சிக்கு போனது பற்றி ஒரு பதிவு இடவேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டே இருக்கிறேன் ஆனால் நேரம் தான் கிடைக்கமாட்டேன் என்கிறது). சென்னைக்கும் பெங்களூருக்கும் இடையே மாறி மாறி சுற்றிக்கொண்டிருந்ததாலும், புது வீடு ஒழுங்குபடுத்திக்கொண்டிருப்பதாலும், படிக்கவும் அதிகம் சமயம் கிடைக்கவில்லை. எனினும் ஒரு சிறிய புத்தகமாக பார்த்து எடுத்து படித்தேன். அது ரவீந்த்ரநாத் தாகூரின் - சாருலதா. வங்காளத்தில் “நஷ்டநீர்ஹ்” (உடைந்த கூடு) என்ற பெயரில் வெளிவந்து, பின்னர் 1964-ல் திரு. சத்யஜித் ரே அவர்களால் “சாருலதா” என்ற பெயரில் எடுக்கப்பட்டு பல விருதுகளை அள்ளியதாம். இன்றும் தனக்கு மிகவும் திருப்தி தந்த (என்னை அந்த படத்தை மீண்டும் எடுக்க சொன்னால் எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் அப்படியே எடுக்கும் அளவுக்கு நிறைவான படம் - சத்யஜித் ரே) படைப்பாக சத்யஜித் ரே-யால் சிலாகிக்கப்பட்ட பெருமை இந்த சாருலதாவுக்கு மட்டுமே உண்டு. இதன் கதை என்ன? உறவுகளில் உள்ள சிக்கல்களை, அதன் complexity-ஐ காமத்தை மீறிய ஈர்ப்பை இயல்பாக சொல்கிறது இந்த குறுநாவல்.
This weekend was a bitter sweet one as I went all the way to Chennai on 23rd just to bid good bye to Vijay who was leaving to Melbourne on the next day and came back that same night as our house warming ceremony was planned for 25th. Now you understood why I meant this weekend as bitter sweet. Call it co-incidence or irony, I left Chennai by the time Vijay had reached Chennai. So whenever possible we met each other on weekends. Last weekend I went to Chennai to attend his father's 'Bheemaratha Shanthi' but couldn't make it to the venue due to fever with the fear of transmitting it to others in a get together like that. Coming to sweeter part of the weekend, after a long time we had our cousins, nieces and nephews assembled at our Bangalore residence for the house warming function on Sunday. Expectedly the function went on very well with loads of fun, noise, laughter and finally we had settled down in Bangalore. It is still to sink in me that I had finally become a resident of Bangalore. I would love share both the bitter & sweet memories with you all through this post.
கழுதை கெட்டா குட்டிச்சுவர் கிட்டே நிக்கும்.... நான் சேலத்துல கெட்டா??? அதுவும் ரொம்ப பிடிச்சவங்க கூட இருந்தா???? வேறெங்கே? கிளியூர் அருவி தான். Last weekend I was in Kiliyur falls with my friend Vijay. I just whisked him off from Chennai to Yercaud for having some private moments with him. Kiliyur falls is getting so close for me that I am visiting there for the third time within a span of six months. May be because of that I didn't get much exhausted while getting there and climbing back. For those who have been following my blogs earlier, Kiliyur is not a new place but for those who had come late Kiliyur falls is near the Yercaud lake now gaining popularity . Normally whenever I used to go there, my nieces will be accompanying me. So to avoid the embarassment for them by the scantily cladded bathing boys & boozing guys, we used to retire quitely to some corner and have our snacks, chit chats etc. This time it is an all boys gang - myself, Vijay and Manikandan, so we tried to get adventurous by climbing against the waterfall. That's the reason for this trip to be exciting. Even though Yercaud holds no novelty for me now, I was happy to take up the role of a guide. Some photos shot in the Kiliyur falls are here for you guys.
பாரதியாரின் பாடல் ஒன்று நினைவுக்கு வர, அதன் மூலம் ‘inspire' ஆகி எழுதியது தான் இந்த பதிவு. அந்த பாடல் இப்படி ஆரம்பிக்கிறது... ‘எங்கிருந்தோ வந்தான்.. இடைச்சாதி நான் என்றான்.. இங்கிவனை நான் பெறவே... என்ன தவம் செய்துவிட்டேன்”. கண்ணன் ஒரு பெரிய குடும்பம் இருக்கும் வீட்டுக்கு உதவியாளராக வந்து எல்லோருக்கும் தேவையான பணிவிடைகளை செய்வதாகவும், ஆனால் கண்ணன் எங்கிருந்து வந்தான் என்பது வீட்டிலுள்ளவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கவில்லை. நமது வாழ்க்கையிலும் சில அவசியமான நேரங்களில் நாமே எதிர்பாராத வகையில் கண்ணன் போல சிலர் திடீரென்று தோன்றி நமக்கு உதவி செய்துவிட்டு வேலை முடிந்தவுடன் காணாமல் போய்விடுவது உண்டு. சமீபத்தில் என் வாழ்க்கையில் அப்படி எங்கிருந்தோ வந்து உதவி செய்த சில நல்ல உள்ளங்களை பற்றியது தான் இந்த பதிவு.
Atlast the stage had been set for Bangalore for the forthcoming drama episodes in my life. Today I reported to my new office in Bangalore. May be because this is my third IT job in 3 years, there is not much of excitement or getting carried over by the introduction Powerpoint presentations shown in the induction sessions. The new place, new job and new people... creates a sense of anxiety. The coming days are a litmus test for me as I have learnt in experience that it is the early image that stays forever in the working place. On the personal front, I am missing Aadhi very much and looking forward for the 25th Jan 2010, on which we have planned to move to our new flat. After all, atleast for me, life is all about changes and coping with them. Funnily the Bangalore starts and ends with that single Domlur road for me... It is here I stayed during my POC developing stint with SAP, I did POS training at Dexler, where Akila had lived and came to pick/pack her, now it is in the end of this road I had bought my new flat and I have been put up for 2 weeks guest house accomodation.... Everything is happening in the same road that I can't think beyond that for Bangalore. - 1626 reads.
Crazy Mohan Dramas
IPod Videos
Mobile Themes (Sony Ericsson)
Olichithram - Dialogues of Tamil movies
Softwares
01/Jan/10